RİSK

RİSK
 
Güvercinli bir ay üzerine kar yağıyordu, mekân; İstanbul, ara yüzeyli aşklardı konu
Gece bin soluklu bir pezevenklikle kararıyordu, nesne; sahil boyu kayalar, sarılmışız geniş kadraj
Elleri alınmış bir kadın duruyor, söz; ötekinin icadı, ” Bir sigara yaksak, bu rüzgar yapışıp kalmaz. ” replik
Esmerliğine baskına durmuş bir adam… uğursuzdu, özne; ağzının bütün şefleri, özgürlüğü aklamak polemiği fon

.
Bol alkol zamanlarında unutulmuş söz dizimleri çekiyorum genzimden
Yüz yüzeyiz
Bütün halkları kutsuyoruz, çatlamış kısrakları var derimizin
Uyuşmuş bir çağın bütün düzeylerinde
Bir bir vuruyoruz atları
Dudak aralarına merdivenler koyup
Bir mavi gök felaketine tırmanıyoruz
Tuzakları var tanrının
Bizim de…
.
Fenerlere tutulmuş bir gemiyi hızla çekiyoruz limana
Yüz yüzeyiz
Ve her kadın cazibeli, varlık yollarından geri çekiliyoruz
Büyük puntolarıyla çiftleşin diyor dijital maskeler
Ellerimin lamını alıyorum, iktidarın ilk bileşenini
Tıkayıp kulaklarımı bir kâhin tekvininde
Diferansiyel bir deniz yüklüyorum
Söyleyecek sözleri varmış daha tanrının
Bizim de…
Edilgin bir çatıdan kaldırarak başını “Bir tutkudur şehir bende” demesiyle, riskti hayatım.
“Her kırmızı ışıkta oyun yeniden başlar” birkaç adım ötemde jestlerine çarparak iki memurun
Yüklemi başına buyruk adımlar attım. İstanbul, aşk pazarlığına tutunmuş
Öznem cebimde, buruşmuş her bir temasında erotik bir eziyet bilincime saldırırken
Kaldırımlara cümle sonu gibi uzandım.
Bir sözü çözüyoruz, bulduğumuz bütün umut
Yüz yüzeyiz
Ve de ahlaksız, düz bir çizgi üzerinden çekiyoruz gözlerimizi
Çanaklarına yıldızların doluştuğu
Bir kaya çekip altımıza bol deniz, oturuyoruz, insanız
Bütün terimlerimiz insana dair
Hızla çoğalıyoruz
Pişmanlıkları da varmış tanrının
Bizim yok.

Şubat 1, 2008

Diğer Şiirlerden



Yorum Yazabilirsiniz