Kibrit Kutusu
SONUNA KADAR
.
Aşk kirliydi belleklerde
.
Yokluğun tüm kadınlardır, bir taksi çeviriyorum
Bütün nehirler gibi, bileklerimde günlük bir takvim
Denize koşan, bir dal kırılır
Yüzümü düşsem menzil, hesapta aşk yoktu
Sabahlardan geçtik, 16 yaşımda silkerek duvara yapıştırdılar
Akşamlardan, gizli bir yolun var onu buluyorum
.
Sözün ışımasıydı güneş, hayatım üzerine Valentin!
Ortaya söylenmiş bütün ömrünce, şarap sıcak bir yaz akşamıdır
İlk öpüşme gibi parçalı, damarlarımda ince caddeler
Kelimeye düştü elim, yazgı değil Valentin!
Sabahlardan geçtik, yenilmek üzere biçilmiş üzerimize kumaş
Akşamlardan, bütün haydut hikâyelerini defalarca dinledim
.
Duvarda resmin yok, ışığa bakıyorum sözün en orta yerinde
Konuşacak olsak, bir parça müzik diyorsun Valentin!
Şehrin kaldırımlarıdır, 1300 km dile kolay
Patlar ayaklarımıza, incir sütü ile iyileşsin adamlar kadınlar
Her dizeden, aslında dizesi yok bazen söylenenlerin
Sabaha yüklendikçe gözlerimiz, göğe merdiven dayamışlar Valentin!
Akşamlardan, saçlarını bana hazırla
.
Gülüşün şimdi dağlardan kopmuş nehir, dişlerindeki kar erimiş
Gözlerindeki gümüş ışıldıyor, tırnağım ile kazıdığım salt bilinç midir?
Dudağın daha da nar, envai baharat
Daha da kırmızı, tarifini verdiğin bütün şarap
Bütün sabahlardan, açık bir tutukluk suça sebep
Akşamlardan, firara kalkan kuş sürüleri ile yan yana
.
Kadın,
Taşralı yanımda çoğalma isteğim, kaç yoksul halk tanıdın Valentin?
Şehirli yanımda sofistike bir kült, ince parmaklı küçük ellerin mi var?
Derimdeki metal sızlıyor, zırhlı aletler bir savaş başlatmaz Valentin
Kadehlere döküldükçe hayat, “sonuna kadar iç”
Belli ki ağır bir bedendir ruhumuz, önüne katıp götür beni Valentin!
Sabahlardan kalan, kılıç olsa derim değil, bir neşter yarasıdır içimizde lütfen
Akşamlardan, dağları almışım göğsüme sonuna kadar, sakın bana kızma!
