Hakkımızda Hiçbir Şey
UMUT
Ölü bütün çınarların çığlığı şarap kâselerinin akışı ve yoksul bir bulvar
Kitapların anonsundan kara sayfaları yırtıyorum
Yokluk kendinde yok olmaktır
Diyelim bir yaprağı aşarken ince parmakların
Üstüne düşen bulutları
Ateşlerken alnının bütün hüznü
Limana bırakılan kolun korkusu, ince yük ve adı konulmuş bir sokak lambası
Ayaklanmış sözcüklerden küçük sesler çalıyorum
Yokluk bir var olma biçimidir
Diyelim son çocuklarını ince parmaklarının
Karşıya geçiren köprüleri
Hızla geçen kuş sürülerine imrenircesine
Tiril dudakların açılışı, ilk öpüşme ve deniz mavisi gözlere düşen yağmur yayılımı
Aylardır haritalar yakıyorum fiziğimin bütün yanlışlarında
Var olmak salt sana var olmaktır
Diyelim düşmüş yapraklar kadar, yeşil değil ince parmaklarım
Sevişsek hızlansa bütün kâinat,
Hazırlansa halkım, artsa umudum.
