Hakkımızda Hiçbir Şey
LANET
“Ben seni üzerim, çünkü herksi üzüyorum. Lanet biriyim!!!” demişti, uyuşturucu tadında bakan gözleriyle ve alkol ritminde salınan bedeniyle
Jileti boynuma vurduğumda, elinde mavi bir şemsiye ile sokağa fırlamıştı
Lanetttttt!!!!!
Lanet çökmüştü küçük omzuna
Şehrin bütün yosmaları, yağmurlara karışmış gülüşürken o kalçalarını kaçıncı asırdan kalan Bir Lady in zarafetinde sallayıp durdu,
Mavi şemsiye ellerinde
Mavi şemsiye onu temiz tutuyordu sokağın taşlarından
“Küçülmüşsün” diye bağırdım ardından kaltağın
Yüzümde portakal sarısı iki tefeci
Dişlerimin arasından Napolyon orduları geçiyordu, üşümüş bir Rusya ağzımdan akıyordu
Mavi şemsiyesiyle geri geldiğinde
“Nasıl olduğumu” anlamak için sözünü ve bedenini yasladı bana
Göğsüme bir göz düştü
Mavi bir göz
Onun gözlerinden düşmüştü
Üzerime düşen saçları kadar parlaktı göğsüm
Ellerimi alnına götürdüm beş kat yukarıya
Oturdu kalçaları üzerine
Gözünü aldı göğsümden
Elleri arasında bekletti
Başını dizlerime koydu sonra
Kıvrıldı ( kedi yavrularını bu yüzden sevmem)
Elleri bacaklarımı dolaştı küçük bir menderes aktı tenimden
“Siktir git” dedim
Geciktin
Gün batımı memelerine gelip durdu
Kaçamadım ben
O da gitmedi
Yazgı, küçük bir oyundur sadece üzerine devrilip kalkamadığımız
Soyundu
Memelerinde yüzüm kayboldu.
Santur tahtında küçük ahşap bir sestim ben
Seslerin en kötüsü.
Ses tellerimde ağzımı yutan kadın geziniyordu
