DUT YILDIZLARINA DOĞRU AÇILAN KADINLAR VE ELLERİM

Tarih: Şubat 1, 2008
Kategori: Yeni Şiirler

DUT YILDIZLARINA DOĞRU AÇILAN KADINLAR VE ELLERİM
Bir rüzgâr geçer parmaklarımın arasından
Dut yıldızlarına doğru açılmışken kadınlar
Ellerimin hırçınlığıyla varır ufka
Şimdi şu güneş
Uzatmışım
Parmaklarımdan kaç çocuk kopmuşsa
Ellerimin bütün bükülü salkımlarından
Üzüm gibi ezilmiş

Gözlerimden gözlerine bir şehir getirmişim
Hayat boyunca saçılmış insanlar getirmişim
Çokça kadınlar, çokça adamlar…
Ellerimin dumanlarında saklı
Senelerce örülmüş bir rüya gibi
Uzanmışın,
Gözlerimden kaç kervan geçmişse
Ellerimin iç dekorlarında raylar
Trenler ve yükler
Senelerce sabaha yığılmış

Dizlerimin birinde yağmur yağıyor
Birinde karanlık bir yatağa uzanmışım
Eskir bir şarkı
Ekşi bir erik kıvamında
Ellerimin cağlarında korunaklı bir Şubat
Bütün kabuk içinde
Bütün, ortadan ikiye bölünmüş
Uzatmışım
Ve neyi sevmişsem
Dönüp dolaşıp bir zaman kadranında
İnsanı bulmuşum
İnsanı, insanı bir daha insanı.

Diğer Şiirlerden



Yorum Yazabilirsiniz