Biraz Biraz
ÇANLAR ÇALIYOR
küçücük odama bir gökyüzü çaldım
bana geldiğin plastik yollardan
ağusunda yürümemiştin mürekkebin
ve ıslığın bilenmemişti yağmura
toprağın karnında çanlar paslandı
miskin duruşunda toprağın
bir kült kanımı içiyor
yıldızları topluyorum bayt hesabıyla
kuzey akşamlarının soğuk zihninde
kalbini çaldılar çanların
her kelime sunaktı parmak uçlarımda
çocuklar emzirdi yalnızlığımı
oturduğumuz banklarda kuşlar yüzerdi
ağaçlar Bolero’yla çiftleşir
çanlar dövülürdü bedenimizde
maşası yok bu sevda sularının
ateşlenen damarlarımı yalıyorum
bu söğüt gölgelerinde
yaralarımı kuşanarak geldim
bir zangoç gözbebeğimde
geceye yıldız tozları savurdum
kelebek kanatları lepiska dudaklarım
anlam gövertti soluğundan içince
sevdaya bilenmiş sözcükler içimde
çanlar çalıyor çanlar çalıyor çanlar çan ça……….
