Biraz Biraz
GECEDE
gecede
uzun bir yalnızlıktır gözlerine uzanan
usul sohbetlerin kalabalığında
gecede
öğütülür ölümler düşlerine uzanan
sana açılan kapı ağızlarında
gecede
sinem harlanır, tutuşur hasretin
tuz basarım vuslat dinmez
gecede
yoğrulur mavi karanlığın pençesinde
ardışık bir hüzündür zamansız basan
gecede
artık dönüşü yoktur bu göçlerin
saçlarına sığınırım duman duman
gecede
sözün kandilleri ışır yüzünde
ben hep aynı şeyleri söylerim
