Biraz Biraz
“GİTME” ŞİİRİ
beni bırakıp gittin bu akşam
içimdeki kadın ürperdi
sokaklara küfürler
it leşleri
ve uzunca bir karanlık düşmüştü
içimdeki adam ürperdi
bir yalnızlıktır tutturmuşum
içimdeki dirim ürperdi
…………………..
beni bırakıp gittin bu akşam
suyun şavkından gider gibi
bir zeytinin kokusundan
bir elmanın yeşilinden
çekip gider gibi gittin
yalnızlık nedir ? düşünmezsin
dudaklarına değen rüzgar nerden eser?
Bilmezsin
Kararmasaydı gök
Sokaklar kararmasaydı
Yani sen gitmek için karanlığı seçmeseydin
ellerinle konuşacaktım
Ellerin göğsüme sığmaz
Bastıkça şu Bursa’nın lanet taşlarına
Kara kara karamsarlık
……………………………..
beni bırakıp gittin bu akşam,
kaldırımlar bilenmiş yalnızlığa
ne süzüm yaşlar fayda eder
ne de ağız dolusu küfür
ben suskun katliamların
suskun sürgünlerin eşiğine dayandım
üstüme çekilmemiş bir gök
ayaklarımda o çaplı sağır
bir soğukluğu var şu yalnızlığın
her bırakışın gibi bu da
soğuk soğuk çok soğuk
bir leş gibiyim
………………………
beni bırakıp gittin bu akşam
bela kesildi başıma yalnızlık
oysa ki
ne yarınlar iliştirdik künyemize
ne dünyalar kucakladık
şimdi kucak dolusu ölüm
şimdi gözlerinin sultasında
şimdi sen giderken o dur gelen
