DURUŞMA
DURUŞMA
Kanatları ekmeğe bulanmış iri yapraklı güvercinlerin
-ki hepsi daha duman çağında-
Ağlamaklı bir söküğe sabahın ilk ilmeğini atan
Kızların parçalı göğüslerine gelip tünediği
“Yaşamak istiyorum” iplerine asılı cambaz iğnelerin
Hızla etime bastığı cinnet ağrılarının zamansızlığında
Gözlerimin burcunda bir ses.
“Dokuz köyün dokuzundan kaçtın! Dokuz köyün dokuzundan kaçtın!”
Kulaklarım ses menevişi, kopmuş dişlerimin bütün çivileri
Sakalımı her sabah uzatırım yeniden
Gözlerime gelen ağlak güvercinleri uçurturum kafein dirilmelerinde
Açılır önüme hayat sihirli bir pencere değil bilirim
“kahrolsun” sözlerim uzaklaşır kimliği aşikâr kumaşlarda
Dönmez başım durur dünya
Alışkanlıklarımda hoşça bir cüzdana katarım kendimi
Başka bir sabaha ertelenir duruşma
Diğer Şiirlerden
Yorum Yazabilirsiniz
